Eigenlijk valt er niet zo heel veel over mij te vertellen. Ik ben vooral iemand die nieuwsgierig is, graag leert en altijd wel ergens door wordt gegrepen. Ik loop over de weg van het leven en kijk onderweg wat er op mijn pad komt. Veel meer is het misschien niet. Of misschien toch wel.
Mijn interesses zijn breed en verveling is daardoor nooit echt een probleem geweest. Er is altijd wel iets dat mijn aandacht trekt, iets waar ik me in wil verdiepen of iets dat ik wil begrijpen. Ik houd van een goed gesprek, vooral wanneer het ergens over gaat. Dingen oppervlakkig bekijken ligt niet zo in mijn aard. Als iets mij boeit, wil ik weten hoe het zit en vooral ook waarom het zo is.
Leren en maken
Ik heb mezelf altijd als autodidact beschouwd. Toch is dat misschien niet helemaal het juiste woord. Leren is voor mij nooit zozeer een bewuste keuze geweest. Het gebeurt gewoon. Ik leer graag en meestal ook snel.
Mijn opleiding eindigde toen ik zestien was. Daarna ben ik mijn eigen weg gegaan. Wat ik in de loop van mijn leven nodig had, heb ik grotendeels zelf geleerd. Mijn uitgangspunt is eigenlijk heel eenvoudig: wat mijn ogen zien, moeten mijn handen kunnen maken.
Wanneer iets mij interesseert, wil ik het begrijpen en uiteindelijk zelf kunnen doen. Soms betekent dat een boek, soms een handleiding en soms jarenlang experimenteren. En soms ontdek ik dat iets mij helemaal niet boeit. Dan is de hoeveelheid informatie die op me afkomt simpelweg groter dan wat ik eruit wil halen. In dat geval is kopen of het laten doen een prima oplossing.
Ik geloof bovendien dat veel meer mogelijk is dan we soms denken. Met de juiste middelen, de juiste kennis en de bereidheid om iets te leren, kunnen mensen ontzettend veel zelf maken.
Zo heb ik door de jaren heen de kennis verzameld die ik nodig had voor de dingen die mij interesseren. Fotografie is daar één van. Maar ook muziek, techniek en computers hebben steeds een plaats in mijn leven gehad. De wereld verandert voortdurend en wat gisteren nog ingewikkeld was, is vandaag soms vanzelfsprekend.
Misschien is dat uiteindelijk het belangrijkste over mij: ik blijf kijken, ik blijf leren en ik blijf nieuwsgierig.
Fotografie
Fotografie kwam eigenlijk vanzelf op mijn pad. Sinds 2003 ben ik er serieus mee bezig. In eerste instantie vooral vanuit mijn werk, met onder andere fotografie voor mensen en bedrijven. Dat is iets anders dan zomaar met een camera rondlopen. Het vraagt aandacht, verantwoordelijkheid en vooral het vermogen om op het juiste moment iets te zien en vast te leggen.
Maar uiteindelijk is juist het creatieve gedeelte altijd het interessantst geweest. Een beeld maken dat iets laat zien, iets vertelt of gewoon mooi is omdat het klopt. Dat zoeken naar het juiste beeld heeft me ook richting ontwerp en vormgeving gebracht.
Fotografie en vormgeving liggen voor mij dan ook niet zo ver uit elkaar. Het gaat uiteindelijk om hetzelfde: kijken, keuzes maken en iets creëren.
Straatfotografie
Een bijzondere plaats in mijn fotografie kreeg straatfotografie. Dat begon tijdens een vakantie in New York in 2006.
Daar ontdekte ik hoe leuk het is om gewoon met een camera door een stad te lopen en te kijken. Niet op zoek naar één bepaald onderwerp, maar naar alles wat zich voor je ogen afspeelt. Mensen, licht, beweging, toevalligheden, kleine gebeurtenissen en soms gewoon een moment dat er een fractie van een seconde is en daarna nooit meer terugkomt.
Dat vind ik misschien wel het mooiste aan straatfotografie. Je loopt door de wereld zoals iedereen dat doet, maar met een camera kijk je anders. Je gaat beter kijken. Je ziet ineens dingen die je anders waarschijnlijk voorbij zou lopen.
En dan gebeurt er iets bijzonders wanneer je later de foto’s terugziet. Wat op straat misschien maar een vluchtig moment was, staat ineens stil. Je kunt opnieuw kijken en soms pas dan ontdekken wat je eigenlijk hebt gezien.
Dan blinkt de wereld opeens.
Dat is voor mij de essentie van fotografie: leren kijken naar wat er al is en het op zo’n manier vastleggen dat een ander het ook kan zien.
